បញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយ៖ អំពើក្បត់ (១)

កិច្ចការរបស់ខ្ញុំនឹងត្រូវបានបញ្ចប់ឆាប់ៗនេះ ហើយ​រយៈ​ពេលជាច្រើនឆ្នាំជាមួយគ្នានេះ បាន​ក្លាយជា​​ការចង​ចាំ​ដែលមិនអាចទ្រាំ​ទ្រ​បាន។ ខ្ញុំបាន​និយាយពាក្យសម្ដី​របស់ខ្ញុំដដែលៗឥតឈប់ឈរ ហើយ​បានលាតត្រដាង​កិច្ច​ការ​ថ្មី​របស់​ខ្ញុំ​ជា​និច្ច​។ ពិតណា​ស់ ដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំ គឺជា​ធាតុ​ផ្សំ​ដ៏ចាំបាច់​នៃ​ចំណែកកិច្ចការនីមួយៗដែលខ្ញុំធ្វើ។ គ្មាន​ពាក្យ​​សម្ដី​ទូន្មានរបស់ខ្ញុំ អ្នករាល់​គ្នាមុខជាបែក​ឆ្វេង ថែម​ទាំងយល់ឃើញថា ខ្លួនឯងវង្វេង​ទាំង​ស្រុង​ផង។ កិច្ចការ​​របស់ខ្ញុំពេលនេះ គឺជិតនឹង​បញ្ចប់ហើយ ​ក៏ស្ថិត​នៅក្នុង​ដំណាក់​កាល​ចុង​ក្រោយ​ដែរ។ ខ្ញុំនៅតែចង់ធ្វើ​កិច្ចការ​នៃ​ការ​ផ្ដល់ដំបូន្មាន ពោលគឺ ផ្ដល់នូវពាក្យទូន្មាន​សម្រាប់ឲ្យ​អ្នករាល់​គ្នា​​ស្ដាប់​។ ខ្ញុំគ្រាន់តែសង្ឃឹមថា អ្នក​រាល់គ្នាមិនអាច​បណ្ដោយ​ឲ្យការឈឺចាប់ដែលខ្ញុំ​បាន​ទទួលយកនេះ នឹងទៅជាអសារ​បង់នោះទេ ហើយជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត ខ្ញុំសង្ឃឹមថា អ្នកអាច​យល់​ពីការ​យក​ទុកដាក់​ដ៏ប្រិតប្រៀនដែលខ្ញុំមាន និង​ចាត់ទុក​ពាក្យ​របស់ខ្ញុំជាគ្រឹះសម្រាប់របៀប​ដែលអ្នក​ប្រព្រឹត្ត​​ខ្លួនក្នុង​នាម​ជាមនុស្ស។ ទោះបីជាពាក្យសម្ដីនេះ មិន​មែន​ជា​ប្រភេទពាក្យសម្ដីដែលអ្នករាល់គ្នាព្រមស្ដាប់ ទោះបី​ជា​អ្នករាល់គ្នាមិនពេញចិត្តនឹង​ទទួល​ពាក្យសម្ដីទាំងនេះ ឬ​អាច​ទទួលពាក្យសម្ដីនេះបាន ទាំងមិនស្រណុកចិត្ត ក៏អ្នក​រាល់គ្នា​ត្រូវ​តែចាត់ទុក​ពាក្យ​សម្ដីទាំងនេះជា​ព្រះ​បន្ទូល​ដ៏​សំខាន់ដែរ។ ពុំ​នោះ​​ទេ និស្ស័យ និងចរិយា​ឥត​ព្រៀង និងឥត​ខ្វល់​ខ្វាយរបស់អ្នករាល់គ្នា នឹងធ្វើឲ្យខ្ញុំ​ព្រួយចិត្តជាខ្លាំង ហើយ​ស្អប់ខ្ពើមខ្ញុំ​ខ្លាំងទៀតផង។ ខ្ញុំសង្ឃឹមជា​ខ្លាំងថា អ្នករាល់គ្នាអាចអាន​ពាក្យ​ខ្ញុំម្ដង​ហើយ​ម្ដងទៀត រាប់​ពាន់​ដង និងសង្ឃឹមថា អ្នក​រាល់​គ្នា​ថែមទាំងអាចចាំពាក្យ​ទាំងនេះ​ទុក​ក្នុងចិត្ត​​​។ មានតែវិធីនេះទេ ទើបអ្នក​មិន​អាចធ្វើ​ឲ្យ​ខកខុស​ពីការរំពឹងរបស់ខ្ញុំចំពោះអ្នករាល់គ្នាបាន។ យ៉ាងណា​មិញ ពេលនេះ គ្មាន​នរណា​ម្នាក់ក្នុងចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា​កំពុង​រស់ក្នុងសភាពនេះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នក​​រាល់​គ្នា សុទ្ធ​តែ​លង់ក្នុងជីវិតដែលខុស​គន្លង​ធម៌ ជា​ជីវិត​នៃការផឹកស៊ី​តាម​ទំនើងចិត្ត ហើយ​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​រាល់​គ្នា ប្រើ​ពាក្យ​របស់ខ្ញុំចម្រើនដួងចិត្ត និង​ព្រលឹងរបស់អ្នកឡើយ។ ដោយព្រោះហេតុនេះ​ហើយ ទើបខ្ញុំចាប់​ផ្ដើម​សន្និ​ដ្ឋាន​អំពីមុខមាត់ពិតរបស់​មនុស្ស​​ជាតិ​ថា​៖ មនុស្ស​អាច​ក្បត់​ខ្ញុំ​ពេលណាក៏បាន ហើយគ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ស្មោះ​ត្រង់​នឹង​ពាក្យ​របស់​ខ្ញុំ​ទាំង​ស្រុង​ឡើយ​។

«មនុស្សត្រូវសាតាំងធ្វើ​ឲ្យ​ពុក​រលួយ​ រហូត​ដល់​ថ្នាក់​គេលែងមានអការៈខាងក្រៅជាមនុស្សទៀត​ហើយ។» ពេល​នេះ មនុស្សភាគច្រើនទទួល​ស្គាល់​សម្ដី​មួយឃ្លានេះ​យ៉ាង​ទូលំទូលាយ។ ខ្ញុំនិយាយដូច្នេះ ពី​ព្រោះ «ការទទួល​ស្គាល់» ដែលខ្ញុំនិយាយនេះ គឺ​គ្រាន់​តែជាការទទួល​ស្គាល់​លំៗ ដែល​ផ្ទុយ​នឹង​ចំណេះ​ដឹង​ពិតតែប៉ុណ្ណោះ។ ដោយ​សារគ្មាននរណា​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោមអ្នករាល់គ្នា អាច​វាយ​តម្លៃខ្លួន​ឯង​បានសុក្រឹត្យ ឬវិភាគខ្លួនឯងឲ្យ​បាន​ហ្មត់​ចត់​ ទើបអ្នករាល់​គ្នា​នៅ​តែសង្ស័យលើពាក្យខ្ញុំ។ តែ​ពេល​នេះ ខ្ញុំកំពុង​ប្រើ​ហេតុពិត​មកពន្យល់​ពី​បញ្ហា​ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយ ដែល​មាននៅក្នុងអ្នករាល់គ្នា។ បញ្ហា​នោះ គឺអំពើក្បត់។ អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា សុទ្ធ​តែ​ស្គាល់​ពាក្យថា «អំពើក្បត់» ដ្បិត​មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​សុទ្ធ​តែធ្វើនូវទង្វើខ្លះដែលក្បត់នឹងអ្នកដទៃ ដូចជា ប្ដីក្បត់ប្រពន្ធរបស់ខ្លួន ប្រពន្ធក្បត់ប្ដីរបស់ខ្លួន កូន​ប្រុស​ក្បត់ឪពុករបស់ខ្លួន កូនស្រីក្បត់ម្ដាយ​របស់​ខ្លួន ទាសករ​ក្បត់​ចៅ​ហ្វាយរបស់ខ្លួន មិត្ត​ភក្ដិ​ក្បត់គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក សាច់​ញាតិ​ក្បត់គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក អ្នកលក់ក្បត់​អ្នកទិញ។ ល។ និង​។ល។ ឧទាហរណ៍​ទាំងអស់នេះ សុទ្ធតែមានសារជាតិនៃអំពើ​ក្បត់។ និយាយឲ្យខ្លី អំពើក្បត់គឺជាទម្រង់នៃអកប្ប​កិរិយា​ដែលបំពានសន្យា ល្មើស​នឹងគោលការណ៍សីលធម៌ ឬទង្វើ​ផ្ទុយ​ទៅនឹង​ក្រមសីលធម៌របស់មនុស្ស ដោយ​បង្ហាញនូវការ​បាត់បង់​ភាពជាមនុស្ស។ និយាយ​ជា​រួម ក្នុងនាមជា​មនុស្ស​ដែល​កើតមកក្នុងលោកនេះ អ្នកនឹងបានធ្វើនូវ​ទង្វើ​ដែល​បង្កើត​​បាន​ជាអំពើក្បត់​នឹងសេចក្ដីពិត បើទោះបីជាអ្នក​នឹក​ចាំ​ពីការ​ដែលអ្នកធ្លាប់ប្រព្រឹត្តអំពើក្បត់​នឹង​នរណា​​ម្នាក់​ផ្សេង​ទៀត ឬអ្នកធ្លាប់ក្បត់អ្នកដទៃពីមុនមកច្រើន​ដងក៏ដោយ។ ដោយ​ព្រោះអ្នកអាចក្បត់​ទាំង​ឪពូកម្ដាយ ឬមិត្តភក្ដិរបស់អ្នក នោះអ្នកក៏អាច​ក្បត់អ្នកដទៃបានដែរ ហើយជាងនេះទៀត អ្នកក៏​អាចក្បត់ខ្ញុំ ហើយប្រព្រឹត្ត​នូវ​ទង្វើដែលខ្ញុំ​ស្អប់​ទៀត​ផង​។ អាច​និយាយម្យ៉ាង​ទៀត​បាន​ថា អំពើក្បត់​គឺ​មិនគ្រាន់តែជាអាកប្ប​កិរិយា​អសីល​ធម៌​បែបលំៗនោះទេ តែ​វា​ជាទង្វើដែល​ផ្ទុយ​នឹង​សេច​ក្ដីពិត។ ប្រាកដណាស់ នេះគឺ​ជា​ប្រភពនៃ​ការ​តតាំង និងចរិតរឹងចចេសរបស់មនុស្សជាតិ ចំពោះ​​ខ្ញុំ។ ដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំសង្ខេបជាសម្ដីយ៉ាងខ្លី​ដូច​ត​ទៅ​ថា៖ អំពើក្បត់គឺជាធម្មជាតិរបស់មនុស្ស ហើយ​ធម្មជាតិ​នេះ គឺជាខ្មាំងនៃភាពចុះសម្រុង​ដែល​បុគ្គលម្នាក់ៗ​មាន​ចំពោះខ្ញុំ។

អាកប្បកិរិយាដែលមិនអាចស្ដាប់បង្គាប់ខ្ញុំទាំងស្រុង គឺជាអំពើក្បត់ហើយ។ អាកប្បកិរិយា​ដែល​មិន​អាច​ស្មោះ​ត្រង់នឹងខ្ញុំ គឺជាអំពើក្បត់ហើយ។ ការឆបោក​មក​លើខ្ញុំ និងការប្រើពាក្យកុហកដើម្បីបោកប្រាស់ខ្ញុំ គឺជាអំពើក្បត់ហើយ។ ការលាក់ទុកនូវសញ្ញាណជាច្រើន ហើយផ្សព្វផ្សាយពីសញ្ញាណនោះទៅគ្រប់ទីកន្លែង គឺ​ជា​អំពើក្បត់ហើយ។ ការដែលមិនអាចកាន់ខ្ជាប់​តាម​ទីបន្ទាល់ និងផលប្រយោជន៍របស់ខ្ញុំ គឺជាអំពើក្បត់​ហើយ។ ការផ្ដល់នូវស្នាមញញឹមក្លែងក្លាយ ពេលដែល​ដួងចិត្តនៅឆ្ងាយពីខ្ញុំ នោះក៏ជាអំពើក្បត់ដែរ។ ទាំងអស់​នេះ សុទ្ធតែជាអំពើក្បត់ដែលអ្នករាល់គ្នាតែងតែ​អាច​ធ្វើ​ទៅរួច ហើយទង្វើនេះ គឺជារឿងធម្មតានៅក្នុងចំណោម​អ្នករាល់គ្នា។ គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា​អាចនឹងគិតថា ទង្វើនេះគឺជាបញ្ហានោះឡើយ ប៉ុន្តែ នោះមិនមែនជាអ្វីដែលខ្ញុំគិតនោះទេ។ ខ្ញុំមិនអាចចាត់​ទុក​អំពើក្បត់របស់បុគ្គលណាម្នាក់ គឺជារឿងលេងសើច​នោះឡើយ ហើយខ្ញុំក៏ប្រាកដជាមិនអាចព្រងើយ​កន្តើយ​នឹងរឿងនេះដែរ។ បច្ចុប្បន្ននេះ កាលខ្ញុំ​កំពុង​ធ្វើការក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា អ្នករាល់គ្នា​មាន​កិរិយា​បែបនេះ ប្រសិនបើថ្ងៃនោះមកដល់ ពេលគ្មាននរណា​ឃ្លាំមើលអ្នករាល់គ្នា តើអ្នករាល់គ្នាមិនប្រៀបបាន​ទៅ​នឹង​ចោរ ដែលបានប្រកាសថា ខ្លួនឯងជាស្ដេច​ទៅ​ហើយ​ទេឬអី? នៅពេលដែលរឿងនោះកើតឡើង ហើយ​អ្នករាល់គ្នាបានបង្កនូវចលាចល តើនរណាជាអ្នក​ដោះ​ស្រាយបញ្ហានេះ បន្ទាប់ពីអ្នក? អ្នករាល់គ្នាគិតថា អំពើក្បត់ខ្លះ គ្រាន់តែជារឿងហេតុចៃដន្យម្ដងម្កាល មិន​មែនជាអាកប្បកិរិយាអចិន្ត្រៃយ៍របស់អ្នករាល់គ្នាទេ ហើយ​ក៏មិនសមនឹងយកមក​ពិភាក្សាដោយ​ភាពតឹងរ៉ឹង​ថ្នាក់ហ្នឹង គឺដល់ថ្នាក់ត្រូវបង្ខូច​ដល់​សេចក្ដី​អំណួត​របស់​អ្នករាល់គ្នាដែរ។ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាពិតជាគិត​ដូច្នេះ នោះអ្នករាល់គ្នាខ្វះសតិហើយ។ ការគិតដូច្នេះ គឺ​ធ្វើ​ជាសំណាក និងជាគំរូនៃការបះបោរហើយ។ ធម្មជាតិ​របស់មនុស្ស គឺជាជីវិតរបស់គេ វាគឺជាគោល​ការណ៍មួលដែលគេពឹងអាង ដើម្បីរក្សាជីវិត ហើយគេ​មិនអាចផ្លាស់ប្ដូរវាបានឡើយ។ ធម្មជាតិនៃអំពើក្បត់​ក៏ដូចគ្នាដែរ ប្រសិនបើអ្នកអាចធ្វើរឿងអ្វីម្យ៉ាង ដើម្បីក្បត់សាច់ញាតិ ឬមិត្តភក្តិ នោះបង្ហាញថា វាជា​ផ្នែក​មួយនៃជីវិតរបស់អ្នករាល់គ្នា និងជាធម្មជាតិមួយ​ដែលអ្នកមានស្រាប់តាំងពីកំណើតមក។ នេះគឺជារឿង​មួយដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចបដិសេធបានឡើយ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់សប្បាយនឹងលួចគេ នោះ «ភាពរីករាយនឹងការលួចនេះ» គឺជាផ្នែកមួយនៃ​ជីវិតរបស់គេ ទោះបីជាគេលួចរបស់អ្វី ឬមិនលួច​របស់​អ្វី​ក៏ដោយ។ ទោះបីជាគេលួច ឬមិនលួច ក៏វាមិនអាច​បញ្ជាក់​ថា ទង្វើលួចរបស់គេនេះ គ្រាន់តែជាអាកប្ប​កិរិយា​មួយប្រភេទរបស់គេបានឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាបញ្ជាក់ថា វាគឺជាចំណែកមួយនៃជីវិតរបស់គេ ពោល​គឺជាធម្មជាតិរបស់គេតែម្ដង។ អ្នកខ្លះនឹងសួរថា៖ ដោយ​សារវាជាធម្មជាតិរបស់គេ ចុះហេតុអ្វីក៏នៅ​ពេលដែល​ពួកគេឃើញរបស់ល្អៗ ពេលខ្លះពួកគេមិនព្រមលួច? ចម្លើយគឺសាមញ្ញបំផុត។ មានហេតុផលជាច្រើនដែល​គេមិនលួច។ ពួកគេអាចនឹងមិនលួចរបស់ខ្លះ ដោយ​សារ​តែរបស់ដែលត្រូវលួចនោះធំពេក លាក់មិនជិត​ភ្នែក​ដែលចាំឃ្លាំមើល ឬមកពីគ្មានពេលវេលា​សម​ស្រប​នឹងលួច ឬរបស់នោះថ្លៃពេក គេឃ្លាំមើលតឹងរ៉ឹងពេក ឬ​ប្រហែលមកពីពួកគេគ្មានចំណាប់អារម្មណ៍អ្វីពិសេសចំពោះរបស់នោះ ឬមួយគេមើលមិនឃើញថា របស់នោះ​មានប្រយោជន៍អ្វីសម្រាប់ពួកគេ។ ល។ និង។ល។ ហេតុផលទាំងអស់នេះ សុទ្ធតែជាហេតុផលដែល​អាច​ទៅរួច។ តែទោះជាហេតុផលអ្វីក៏ដោយ ទោះបីជា​ពួក​គេ​លួច ឬមិនលួចរបស់ក៏ដោយ ក៏មិនអាចបញ្ជាក់ថា គំនិតនេះគ្រាន់តែជាគំនិតដែលមានឡើងមួយឆាវ ដូច​ភ្លើងហ្វាជែងនោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាចំណែក​មួយ​នៃធម្មជាតិរបស់គេ ដែលពិបាកកែប្រែឲ្យប្រសើរ​ឡើង​។ មនុស្សបែបនេះ លួចម្ដងគឺមិនស្កប់ចិត្តទេ គំនិតដែល​គិត​ទាមទារកម្មសិទ្ធិរបស់គេ មកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួន​បែបនេះ កើតឡើងនៅ​ពេលណាដែលពួកគេ​ប្រទះ​ឃើញ​របស់ល្អ ឬស្ថិតក្នុងស្ថានភាពសមប្រកប​មួយ។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំនិយាយថា ប្រភពដើម​នៃ​គំនិតគិតដូច្នេះ មិនមែនជាអាកប្បកិរិយា​ដែលគេ​មាន​ម្ដងម្កាលនោះឡើយ តែវាជាចរិតដែលមាននៅក្នុង​ធម្មជាតិរបស់បុគ្គលម្នាក់នេះតែម្ដង។

នរណាៗក៏អាចប្រើពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាព​របស់​ពួកគេផ្ទាល់ មក​បង្ហាញ​ពី​មុខ​មាត់​ពិត​របស់ពួកគេ​បានដែរ។ ពិតណាស់ មុខមាត់ពិតនេះ គឺជាធម្មជាតិ​របស់ពួកគេនោះឯង។ ប្រសិនបើអ្នកគឺជាមនុស្សម្នាក់​ដែលនិយាយស្ដីវៀចវេរ នោះអ្នកមានធម្មជាតិវៀចវេរ។ ប្រសិនបើធម្មជាតិរបស់អ្នកប្រកបដោយល្បិចកល នោះ​​អ្នកនឹងប្រព្រឹត្តតាមបែបមាន​ល្បិច ហើយអ្នក​នឹងធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យអ្នកដទៃងាយលង់នឹងល្បិចកល​របស់​​អ្នក​។ ប្រសិនបើធម្មជាតិរបស់អ្នកចង្រៃឧត្បាត នោះសម្ដីរបស់អ្នកអាចនឹងពីរោះស្ដាប់ តែទង្វើរបស់​អ្នកមិនអាចលាក់បាំងល្បិចកលឧត្បាត​របស់អ្នកបាន​ឡើយ។ ប្រសិនបើធម្មជាតិរបស់អ្នកខ្ជិលច្រអូស នោះ​គ្រប់​យ៉ាងដែលអ្នករាល់គ្នានិយាយ ក៏ដើម្បីគេច​វេស​ពី​ទំនួលខុសត្រូវចំពោះការបង្គ្រប់កិច្ច និងភាពខ្ជិល​ច្រអូសរបស់អ្នករាល់គ្នា ចំណែកសកម្មភាពរបស់អ្នក​រាល់​គ្នាទៀតសោត ក៏យឺតយ៉ាវ និងបង្គ្រប់កិច្ច ហើយ​ប៉ិនប្រសប់ខាងលាក់បំបាំងសេចក្ដីពិតផង។ ប្រសិន​បើ​ធម្មជាតិរបស់អ្នករាល់គ្នាចេះយល់​ចិត្ត​ នោះ​សម្ដី​របស់​អ្នក​រាល់គ្នានឹងមានហេតុផល ហើយសកម្ម​ភាព​របស់អ្នករាល់គ្នា ក៏អនុលោមគ្នាយ៉ាងត្រសង​នឹង​សេច​ក្ដីពិតដែរ។ ប្រសិនបើធម្មជាតិរបស់អ្នករាល់គ្នា ស្មោះត្រង់ នោះពាក្យសម្ដីរបស់អ្នករាល់គ្នា ក៏ប្រាកដ​ជា​ស្មោះត្រង់ ហើយវិធីដែលអ្នកប្រព្រឹត្ត ក៏សាមញ្ញ មិន​មាន​អ្វីដែលអាចធ្វើឲ្យចៅហ្វាយរបស់អ្នក​ទើសទាល់​នោះ​ឡើយ។ ប្រសិនបើធម្មជាតិរបស់អ្នក ពេញដោយ​ចំណង់ ឬលោភលន់ចង់បានប្រាក់ នោះដួងចិត្តរបស់​អ្នក​ក៏ពោរពេញដោយសេចក្ដីទាំងនេះ ហើយអ្នកនឹង​ប្រព្រឹត្ត​ទាំងមិនដឹងខ្លួន នូវទង្វើខុសគេ និងទង្វើអសីល​ធម៌ ដែលមនុស្សនឹងមិនបំភ្លេចបានងាយៗ និងធ្វើឲ្យ​គេខ្ពើមរអើមទៀតផង។ ដូចខ្ញុំបាននិយាយរួចហើយថា ប្រសិនបើអ្នកមានធម្មជាតិនៃអំពើក្បត់ នោះអ្នកមិន​ងាយ​នឹង​អាច​រើខ្លួនពីវាបានឡើយ។ ចូរកុំទុកចិត្ត​ព្រេង​សំណាងដែលថា ប្រសិនបើអ្នកមិន​បាន​ប្រព្រឹត្តខុស​នឹង​អ្នក​ដទៃ នោះអ្នកគ្មានធម្មជាតិនៃអំពើក្បត់នោះ​ឡើយ។ ប្រសិនបើ​នោះជាអ្វីដែលអ្នកគិត នោះអ្នកពិតជា​កំពុងបះបោរប្រឆាំងហើយ។ រាល់ពេលដែលខ្ញុំនិយាយ ពាក្យពេចន៍ទាំងអស់របស់ខ្ញុំ គឺសុទ្ធតែតម្រង់​ឆ្ពោះ​ទៅ​រកមនុស្សទាំងអស់ មិនមែនតម្រង់ទៅរក​បុគ្គល​តែម្នាក់ ឬក៏បុគ្គលតែមួយប្រភេទនោះឡើយ។ ដោយព្រោះតែអ្នកមិនបានក្បត់ខ្ញុំនៅក្នុងរឿងមួយ ​មិន​​មែន​បញ្ជាក់ថា អ្នកមិនអាចក្បត់ខ្ញុំនៅក្នុងរឿងផ្សេង​នោះ​ឡើយ។ នៅក្នុងការស្វែងរកសេចក្ដីពិត មនុស្ស​ខ្លះ​បាត់បង់ជំនឿចិត្តរបស់ខ្លួន នៅ​ពេលមានឧបសគ្គ​នៅ​ក្នុង​អាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេ។ មនុស្សខ្លះបោះបង់​កាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួនក្នុងការធ្វើជាមនុស្សស្មោះត្រង់​ចំពោះ​ខ្ញុំ នៅ​ពេល​បែកបាក់គ្រួសារ។ មនុស្ស​ខ្លះ​បោះ​បង់ខ្ញុំចោល ដើម្បីស្វះស្វែងរកឱកាសសប្បាយ និងរីក​រាយ។ មនុស្សខ្លះសុខចិត្តធ្លាក់ទៅក្នុងជ្រោះងងឹត ក៏មិនសុខចិត្តរស់នៅក្នុងពន្លឺ និងទទួលបាននូវភាព​រីក​រាយនៃកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែរ។ មនុស្ស​ខ្លះ​មិនអើពើនឹងដំបូន្មានរបស់មិត្តភក្ដិ ដើម្បីបំពេញ​ចំណង់​លោភលន់ចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេ ហើយ​សូម្បីតែពេលនេះ ក៏ពួកគេមិនអាចទាំងទទួលស្គាល់​កំហុសរបស់ខ្លួន ហើយកែប្រែទង្វើរបស់ខ្លួនផង។ មនុស្សខ្លះរស់នៅក្រោមឈ្មោះរបស់ខ្ញុំបានតែមួយគ្រា ដើម្បីទទួលនូវការការពាររបស់ខ្ញុំ ខណៈដែលមនុស្ស ខ្លះ​ទៀត ប្ដូរផ្ដាច់តែបន្តិច​​​ចំពោះ​ការ​បង្គាប់​បញ្ជា​របស់​ខ្ញុំ​ប៉ុណ្ណោះ ដោយសារ​តែ​ពួកគេតោងទាមជីវិត និងភ័យខ្លាចស្លាប់។ លើសពី​នេះ តើទង្វើទាំងអស់នេះ និងទង្វើអសីលធម៌ ព្រមទាំង​ទង្វើអាប់យសដទៃទៀត មិនគ្រាន់តែជា​អាកប្ប​កិរិយា​ដែលមនុស្សបាន​ក្បត់នឹងខ្ញុំយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ​នៅ​ក្នុង​​ចិត្តរបស់ពួកគេ ជាយូរមកហើយទេឬអី? ពិត​ណាស់ ខ្ញុំដឹងថា មនុស្សគ្មានផែនការ​ក្បត់​ខ្ញុំ​ជា​មុន​នោះ​ទេ ហើយក៏គ្មាននរណាសប្បាយចិត្តដែរ ដ្បិតពួកគេ​បាន​ធ្វើអ្វីម្យ៉ាងក្បត់នឹងខ្ញុំ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេ​ញាប់​ញ័រ​ដោយភាពខ្លាច តើមែនទេ? ដូច្នេះ តើអ្នក​រាល់​គ្នាកំពុងគិតរកវិធីលោះអំពើក្បត់ទាំងនេះ និងគិតរកវិធី​ផ្លាស់ប្ដូរស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននេះដែរឬទេ?

ខាង​ដើម៖ វិធីស្គាល់ព្រះដែលគង់នៅលើផែនដី

បន្ទាប់៖ បញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយ៖ អំពើក្បត់ (២)

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ