យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។ មនុស្សភាគច្រើនមិនដឹងថា ការជឿព្រះមានន័យដូចម្តេច ហើយក៏មិនយល់ពីមូលហេតុដែលពួកគេគួរតែជឿទ្រង់ដែរ មានន័យថា មនុស្សភាគច្រើនពុំបានយល់ពីកិច្ចការ  ឬបំណងព្រះហឫទ័យនៃផែនការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់នោះទេ។ បច្ចុប្បន្ន មនុស្សភាគច្រើននៅតែគិតថា ការជឿព្រះ គឺជាការឡើងស្ថានសួគ៌ ហើយព្រលឹងរបស់ពួកគេនឹងបានសង្គ្រោះ។ ពួកគេពុំដឹងអំពីសារៈសំខាន់ពិតនៃការជឿលើព្រះទាល់តែសោះ ហើយជាងនេះទៅទៀត ពួកគេពុំយល់អ្វីសោះជាកិច្ចការសំខាន់បំផុត នៅក្នុងផែនការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះនោះទេ។ មនុស្សពុំមានការចាប់អារម្មណ៍ ចំពោះកិច្ចការរបស់ព្រះ ហើយពួកគេក៏ពុំបានគិតដល់បំណង និងផែនការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ ដោយសារហេតុផលផ្សេងៗរបស់ពួកគេ។ ក្នុងនាមជាមនុស្សម្នាក់ដែលកំពុងបម្រើព្រះ គ្រប់គ្នាគួរតែដឹងពីបំណងទាំងមូលនៃផែនការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ ដែលទ្រង់មានតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែដឹងពីមូលហេតុដែលទ្រង់ជ្រើសរើសមនុស្សមួយក្រុមនេះ គ្រប់គ្នាគួរតែដឹងពីបំណង និងអត្ថន័យដែលទ្រង់ជ្រើសរើសពួកគេ ហើយគ្រប់គ្នាគួរតែដឹងថា តើទ្រង់ចង់បានអ្វីពីមនុស្សមួយក្រុមនេះ។ សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីលើកក្រុមមនុស្សសាមញ្ញនេះឡើង នៅក្នុងអាណាចក្រនាគក្រហមដ៏ធំ និងដើម្បីបន្តកិច្ចការរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន គឺទ្រង់ព្យាយាមកែឱ្យពួកគេបានគ្រប់លក្ខណ៍ គ្រប់មធ្យោបាយ ទ្រង់មានបន្ទូលរាប់មិនអស់ ទ្រង់ធ្វើកិច្ចការជាច្រើន ហើយទ្រង់ចាត់អ្នកបម្រើជាច្រើននាក់ឲ្យទៅផងដែឬ។ សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ ការទទួលបានជោគជ័យក្នុងកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យបែបនេះ គឺបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់។ នៅពេលនេះ អ្នកពុំអាចស្ងើចសរសើរព័ន្ធកិច្ចនេះបានទេ។ ដូច្នេះអ្នកមិនត្រូវគិតថា ព័ន្ធកិច្ចដែលព្រះបានធ្វើចំពោះអ្នក ក៏គ្មានមានសារៈសំខាន់នោះដែរ ព្រោះវាមិនមែនជារឿងតូចតាចនោះទេ។ សូម្បីតែអ្វីដែលទ្រង់បានបង្ហាញអ្នកសព្វថ្ងៃ ក៏វាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ឲ្យអ្នកព្យាយាមស្វែងយល់រួចទៅហើយ។ លុះត្រាតែអ្នកយល់យ៉ាងច្បាស់ និងពិតប្រាកដ ទើបអ្នកមានបទពិសោធន៍កាន់តែជ្រៅជ្រះ ហើយជីវិតរបស់អ្នករីកចម្រើន។ បច្ចុប្បន្នមនុស្សយល់ និងធ្វើបានតិចតួចបំផុត ពួកគេពុំអាចបំពេញបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ ឱ្យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនោះទេ។ នេះគឺជាចំណុចខ្សោយ និងជាបរាជ័យរបស់មនុស្ស ក្នុងការបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់ ខ្លួន ដូច្នេះហើយ ពួកគេពុំអាចសម្រេចបានលទ្ធផលដែលជាទីពេញចិត្តនោះទេ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធពុំមានវិធីធ្វើការជាមួយមនុស្សជាច្រើន ដោយសារតែពួកគេយល់បានតិចតួចពីព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះ ហើយនៅពេលដែលពួកគេធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះ ពួកគេមិនព្រមចាត់ទុកកិច្ចការរបស់ព្រះ ជាកិច្ចការដ៏មានតម្លៃដែរ។ ពួកគេធ្វើតាមតែអារម្មណ៍ និងធ្វើឱ្យតែរួចពីដៃ ធ្វើតាមតែអ្នកដទៃ ឬគ្រាន់តែធ្វើឲ្យមនុស្សឃើញប៉ុណ្ណោះ។ បច្ចុប្បន្ន មនុស្សម្នាក់ៗដែលកំពុងបម្រើព្រះ គួរតែគិតឡើងវិញពីសកម្មភាព និងទង្វើរបស់ពួកគេថា តើពួកគេបានធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ដែលពួកគេអាចធ្វើបាន និងបានប្រឹងប្រែងអស់លទ្ធភាពហើយឬនៅ។ មនុស្សបរាជ័យទាំងស្រុងក្នុងការបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកគេ មិនមែនមានន័យថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនធ្វើការនោះទេ ប៉ុន្តែ ដោយសារមនុស្សមិនធ្វើការងាររបស់ខ្លួន ទើបធ្វើឱ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនអាចធ្វើការបាន។ ព្រះជាម្ចាស់គ្មានអ្វីត្រូវមានបន្ទូលទៀតទេ គឺមនុស្សទេតើ ដែលមិនរក្សាព្រះបន្ទូលទ្រង់សោះ ពួកគេនៅឆ្ងាយពីទ្រង់ណាស់ ហើយពួកគេមិនអាចនៅជិតទ្រង់គ្រប់ជំហាន និងមិនអាចដើរឱ្យជិតតាមជំហានរបស់កូនចៀមបានដែរ។ ពួកគេមិនបានប្រកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលពួកគេគួរប្រកាន់ខ្ជាប់នោះទេ ពួកគេមិនបានអនុវត្តនូវអ្វីដែលពួកគេគួរអនុវត្តនោះទេ ពួកគេមិនបានអធិស្ថានសុំនូវអ្វីដែលពួកគេគួរតែអធិស្ថានសុំនោះទេ ពួកគេមិនបានរក្សាទុកនូវអ្វីដែល ពួកគេគួរក្សាទុកនោះទេ។ ពួកគេមិនបានធ្វើរឿងទាំងនេះទេ។ ដូច្នេះហើយ ការនិយាយពីការចូលរួមពិសាអាហារលើកនេះ គឺទទេស្អាត វាគ្មានន័យពិតទេ ហើយវាគ្រាន់តែជាការស្រមើស្រមៃប៉ុណ្ណោះ។ បើយើងមើលតាមស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន យើងអាចនិយាយបានថា មនុស្សមិនបានបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកគេទាល់តែសោះ។ គ្រប់យ៉ាងគឺពឹងលើព្រះជាម្ចាស់ទាំងអស់ ទាំងការធ្វើ និងការនិយាយ។ តួនាទីរបស់មនុស្សមានតិចតួចបំផុត មនុស្សជាសំរាមឥតប្រយោជន៍ ដែលពុំអាចធ្វើការជាមួយព្រះជាម្ចាស់បាន។ ព្រះជាម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលរាប់រយ រាប់ពាន់ដង ប៉ុន្តែមនុស្សមិនបានយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះទៅអនុវត្តនោះទេ ទាំងការបោះបង់សាច់ឈាម ការលះបង់គំនិត ការស្តាប់បង្គាប់ព្រះគ្រប់យ៉ាង ខណៈដែលខ្លួនកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ការគិត និងចំណេះដឹង ការមិនយកនរណាម្នាក់ដាក់ក្នុងចិត្ត ការយកព្រះក្លែងក្លាយចេញពីចិត្តរបស់ពួកគេ ការប្រឆាំងទាស់នឹងបំណងខុសឆ្គងរបស់ខ្លួន ការមិនធ្វើតាមអារម្មណ៍ ការធ្វើអ្វីដែលយុត្តិធម៌ និងមិនលម្អៀង ការគិតគូរដល់ផលប្រយោជន៍របស់ព្រះ និងឥទ្ធិពលនៃការនិយាយរបស់ខ្លួនឱ្យប្រសើរជាងមុន ពេលនិយាយទៅកាន់អ្នកដទៃ ការធ្វើរឿងដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់កិច្ចការរបស់ព្រះឱ្យបានច្រើនជាងមុន ការចងចាំជានិច្ចរាល់ទង្វើដែលពួកគេធ្វើ គឺដើម្បីបម្រើផលប្រយោជន៍ដល់អាណាចក្ររបស់ព្រះ ការមិនអនុញ្ញាតឱ្យអារម្មណ៍មកគ្រប់គ្រងសកម្មភាពរបស់ខ្លួន ការលះបង់នូវអ្វីដែលអាចបំពេញចិត្តសាច់ឈាមរបស់ខ្លួន ការលះបង់គំនិតអាត្មានិយម ចាស់គំរិលរបស់ខ្លួនជាដើម។ ពួកគេប្រាកដជាយល់ខ្លះពីតម្រូវការខាងលើ ដែលព្រះមានចំពោះពួកគេ ប៉ុន្តែ គ្រាន់តែពួកគេមិនចង់អនុវត្ត។ តើព្រះជាម្ចាស់អាចធ្វើអ្វីទៀតបាន ហើយតើទ្រង់អាចជំរុញពួកគេដោយវិធីណាទៀត? តើកូននៃសេចក្ដីបះបោរនៅក្នុងព្រះនេត្រព្រះ ហ៊ានចាប់យកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ហើយអរគុណព្រះបន្ទូលនោះ ដោយវិធីណា? តើពួកគេបរិភោគព្រះស្ងោយរបស់ព្រះ ដោយវិធីណា? តើសម្បជញ្ញៈរបស់មនុស្សនៅឯណា? ពួកគេមិនបានបំពេញកាតព្វកិច្ចតិចតួចបំផុតដែលពួកគេគួរបំពេញ គឺមិនបានធ្វើអ្វីឱ្យ អស់លទ្ធភាពរបស់ពួកគេនោះទេ។ ពួកគេកំពុងតែរស់នៅ ក្នុងក្ដីស្រមៃដ៏ហួសហេតុមែនទេ? ប្រសិនបើគ្មានការពិត កុំបាច់មកនិយាយអំពីការអនុវត្ត។ នេះជារឿងពិត ដែលច្បាស់ដូចថ្ងៃអញ្ចឹង!

អ្នកគួរតែរៀនមេរៀនដែលពិតជាងនេះ។ មិនចាំបាច់មកនិយាយពាក្យដែលមានន័យជ្រៅ ពាក្យដែលពិបាកយល់ ដើម្បីឱ្យមនុស្សសរសើរនោះទេ។ នៅពេលដែលនិយាយអំពីចំណេះដឹង មនុស្សសម័យក្រោយចេះជាងមនុស្សសម័យមុន ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែគ្មានផ្លូវអនុវត្តនោះទេ។ តើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលបានយល់អំពីគោលការណ៍នៃការអនុវត្ត? តើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់បានរៀនមេរៀនជាក់ស្តែង? តើនរណាខ្លះអាចប្រកបគ្នាជជែកពីការពិត? ការដែលចេះនិយាយពីចំណេះដឹងនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ពុំមានន័យថា អ្នកទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះពិតប្រាកដនោះទេ វាគ្រាន់តែបង្ហាញថា អ្នកកើតមកឆ្លាត និងមានអំណោយទានប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចបង្ហាញផ្លូវបានទេ នោះលទ្ធផលគឺសូន្យ ហើយអ្នកនឹងក្លាយជាសំរាមឥតប្រយោជន៍! តើកំពុងតែធ្វើពុតជាមិនអាចនិយាយអ្វីសោះ ទាក់ទងវិធីសាស្ត្រអនុវត្តជាក់ស្ដែងមែនទេ? តើអ្នកកំពុងក្លែងជាមិនអាចផ្ដល់បទពិសោធន៍ជាក់ស្ដែងដល់អ្នកដទៃ ដូចជាផ្ដល់មេរៀនដែលគេអាចរៀនពីអ្នក ឬផ្ដល់ជាលំនាំឲ្យគេអាចអនុវត្តតាមបានមែនទេ? តើអ្នកពុំមែនជាមនុស្សក្លែងក្លាយមែនទេ? តើអ្នកមានគុណតម្លៃអ្វីខ្លះ? មនុស្សប្រភេទនេះ គ្រាន់តែអាចជាផ្នែកមួយនៃ “អ្នកបង្កើតទ្រឹស្តីសង្គមនិយម” តែមិនមែនជា “អ្នករួមចំណែកការនាំមកនូវលទ្ធិសង្គមនិយម” នោះទេ។  គ្មានតថភាព គឺគ្មានសេចក្តីពិត។ គ្មានតថភាព គឺគ្មានប្រយោជន៍។ គ្មានតថភាព គឺដូចដូចជាសាកសពចេះដើរ។ គ្មានតថភាព គឺដូចជា “អ្នកគិតពីលទ្ធិម៉ាកលេនីន” ដែលគ្មានគុណតម្លៃគោល។ ខ្ញុំជំរុញឱ្យអ្នករាល់គ្នាឈប់និយាយពីទ្រឹស្តី ហើយនិយាយអ្វីដែលពិត អ្វីដែលប្រាកដ និងអាចប៉ះពាល់បាន សិក្សាពី “សិល្បៈបែបទំនើប” ខ្លះៗ និយាយអ្វីដែលពិត ចូលរួមចំណែកនូវអ្វីដែលជាក់ស្តែង និងត្រូវមានស្មារតីតាំងចិត្តខ្ពស់។ ត្រូវប្រឈមនឹងការពិត នៅពេលដែលអ្នកនិយាយ មិនត្រូវបណ្តោយខ្លួនតាមសម្ដីមិនពិត និងសម្ដីបំផ្លើស ដើម្បីធ្វើឱ្យអ្នកដទៃសប្បាយ សរសើរអ្នក ឬចាប់អារម្មណ៍នឹងអ្នកនោះទេ។ ឯណាទៅគុណតម្លៃនៃទង្វើបែបនេះ? តើការចង់ឲ្យមនុស្សប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកដោយភាពកក់ក្តៅ មានប្រយោជន៍អ្វី? ត្រូវមានសិល្បៈខ្លះ ក្នុងការនិយាយស្ដីរបស់អ្នក ត្រូវមានភាពត្រឹមត្រូវខ្លះ ក្នុងកិរិយាប្រព្រឹត្តរបស់អ្នក ត្រូវមានហេតុផលខ្លះ ក្នុងការដោះស្រាយអ្វីមួយ ត្រូវមានការអនុវត្តខ្លះ ក្នុងសម្ដីដែលអ្នកនិយាយ ចូរគិតអំពីការនាំប្រយោជន៍ដល់ដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងគ្រប់ទង្វើរបស់អ្នក ចូរស្តាប់តាមសម្បជញ្ញៈរបស់អ្នក នៅពេលដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ក្ដុកក្ដួល មិនត្រូវយកសេចក្តីស្អប់ទៅតបសងនឹងទង្វើល្អ ក៏មិនត្រូវរមិលគុណសេចក្ដីសប្បុរស ហើយមិនត្រូវធ្វើខ្លួនជាមនុស្សលាក់ពុតឡើយ ក្រែងលោអ្នកក្លាយទៅជាឥទ្ធិពលមិនល្អ។

នៅពេលដែលអ្នកបរិភោគ និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ចូរអ្នកផ្សារភ្ជាប់ព្រះបន្ទូលទាំងនោះឲ្យរឹតតែកៀកទៅនឹងតថភាពពិត ហើយនៅពេលដែលអ្នកប្រកបគ្នា ចូរអ្នកនិយាយអ្វីដែលពិតឱ្យបានច្រើនជាងនេះ។ ចូរកុំធ្វើឫកធំ ព្រោះចរិតបែបនេះនឹងមិនធ្វើឱ្យព្រះសព្វព្រះហឫទ័យបានទេ។ នៅក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកដទៃ ចូរមានភាពអត់ឱនឱ្យច្រើនជាងនេះ ផ្តល់ផលប្រយោជន៍ជាងនេះ សប្បុរសជាងនេះ ហើយរៀនពី “ទឹកចិត្តរបស់នាយករដ្ឋមន្ត្រី”។[a] នៅពេលដែលអ្នកមានគំនិតអាក្រក់ ចូរអនុវត្តការបោះបង់សាច់ឈាមឱ្យកាន់តែច្រើន។ នៅពេលដែលអ្នកធ្វើការ ចូរនិយាយពីផ្លូវពិតឱ្យកាន់តែច្រើន ហើយមិនត្រូវក្រអឺតក្រទមពេកនោះទេ ពុំនោះទេ  មនុស្សនឹងមិនអាចទទួលយកអ្វីដែលអ្នកនិយាយបាននោះទេ។ រីករាយតិច ប៉ុន្តែ ចែករំលែកច្រើន ចូរបង្ហាញពីស្មារតីតាំងចិត្ត ដែលមិនអាត្មានិយមរបស់អ្នក។ ចូរគិតពីបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះ ឱ្យច្រើនជាងមុន ចូរស្តាប់សម្បជញ្ញៈរបស់អ្នក ឱ្យច្រើនជាងមុន ចូរប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ជាងមុន និងមិនត្រូវភ្លេចពីវិធីដែលព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលទៅកាន់អ្នក ជារៀងរាល់ថ្ងៃយ៉ាងអត់ធ្មត់ និងអស់ពីព្រះហឫទ័យនោះទេ។ ចូរអាន “កំណត់ហេតុព្រឹត្តិការណ៍” ឱ្យកាន់តែញឹកញាប់។ ចូរអធិស្ឋាន និងប្រកបគ្នាឱ្យកាន់តែញឹកញាប់ជាងមុន។ ឈប់ច្របូកច្របល់តទៅទៀត ហើយបង្ហាញហេតុផលខ្លះៗ និងទទួលយកគំនិតខ្លះៗ។ នៅពេលដៃដែលពេញទៅដោយអំពើបាបរបស់អ្នកឈោងចាប់អ្វីមួយ ចូរទាញវាមកវិញ កុំឱ្យវាឈោងទៅឆ្ងាយពេក។ ការធ្វើបែបនេះគ្មានប្រយោជន៍នោះទេ មានតែបណ្តាសាពីព្រះប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះចូរប្រុងប្រយ័ត្ន។ ចូរឱ្យចិត្តរបស់អ្នកអាណិតអាសូរចំពោះអ្នកដទៃ ហើយមិនត្រូវប្រើអាវុធដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានោះទេ។ ចូរប្រកបគ្នាដើម្បីពិភាក្សាអំពីចំណេះដឹងនៃសេចក្តីពិតឱ្យបានញឹកញាប់ ហើយនិយាយអំពីជីវិតឱ្យបានច្រើន ទាំងរក្សាចិត្តជួយអ្នកដទៃ។ ចូរធ្វើឱ្យបានច្រើនជាងនិយាយ។ ចូរអនុវត្តឱ្យបានច្រើនជាងការស្រាវជ្រាវ និងការវិភាគ។ ចូរឱ្យព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបណ្ដាលចិត្តអ្នកឱ្យបានច្រើនជាងនេះ ហើយផ្តល់ឱកាសឲ្យព្រះជាម្ចាស់ប្រោសអ្នកឲ្យបានគ្រប់លក្ខណ៍ច្រើនជាងមុន។ ចូរលុបបំបាត់លក្ខណៈជាមនុស្សឱ្យបានច្រើនជាងមុន ព្រោះថា អ្នកនៅមានវិធីធ្វើការរបស់មនុស្សច្រើនណាស់ ហើយអាកប្បកិរិយា និងវិធីរាក់កំផែលរបស់អ្នកនៅតែគួរឲ្យស្អប់ចំពោះអ្នកដទៃ។ ដូច្នេះ ចូរលុបបំបាត់ទង្វើបែបនេះ ឱ្យបានច្រើនជាងនេះ។ ស្ថានភាពចិត្តសាស្ត្ររបស់អ្នក គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមនៅឡើយ ចូរចំណាយពេលឱ្យបានច្រើនជាងនេះ ដើម្បីកែតម្រូវវា។ អ្នកនៅផ្តល់សារៈសំខាន់ដល់អ្នកដទៃច្រើនហួសហេតុនៅឡើយ ដូច្នេះ ចូរផ្តល់សារៈសំខាន់ដល់ព្រះជាម្ចាស់ឱ្យច្រើនជាងនេះ ហើយមិនត្រូវគ្មានហេតុផលនោះទេ។ “ព្រះវិហារ” គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះជានិច្ច ហើយមិនត្រូវឱ្យមនុស្សមកកាន់កាប់នោះទេ។ សរុបមក ចូរផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់លើភាពសុចរិត ឱ្យបានច្រើនជាងមនោសញ្ចេតនា។ វិធីដែលល្អបំផុត គឺលុបបំបាត់សាច់ឈាមចោល។ ចូរនិយាយអំពីតថភាពឱ្យច្រើនជាងចំណេះដឹង វិធីដែលល្អបំផុតនោះ គឺបិទមាត់ ហើយមិននិយាយអ្វីទាំងអស់។ ចូរនិយាយអំពីផ្លូវនៃការអនុវត្តឱ្យបានច្រើនជាងអំណួតដែលគ្មានន័យ។ ចាប់ផ្តើមអនុវត្តនៅពេលនេះ គឺជារឿងដែលល្អបំផុត។

ការទាមទារដែលព្រះចង់បានពីមនុស្សគឺ មិនមែនសុទ្ធតែខ្ពស់ទាំងអស់នោះទេ។ ប្រសិនបើមនុស្សប្រឹងប្រែងតែបន្តិច ពួកគេអាចនឹងទទួល “ពិន្ទុជាប់” បាន។ តាមពិតទៅ ការយល់ ការដឹង និងការចេះជ្រាបច្បាស់អំពីសេចក្តីពិត ស្មុគស្មាញជាងការអនុវត្តសេចក្តីពិតទៅទៀត។ ការយល់ដឹង និងការចេះជ្រាបច្បាស់អំពីសេចក្តីពិត កើតឡើងក្រោយពីការអនុវត្តសេចក្តីពិតទាំងអស់នេះ គឺជាជំហាន និងវិធីសាស្ត្រអនុវត្ត ដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើការ។ ម្តេចក៏អ្នកមិនអាចគោរពបាន? តើអ្នកអាចទទួលយកកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដោយធ្វើតាមវិធីរបស់អ្នក បានដែរឬទេ? តើព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ធ្វើការតាមការពេញចិត្តរបស់អ្នក ឬក៏ផ្អែកលើភាពខ្វះចន្លោះរបស់អ្នក ដោយយោងតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ? ប្រសិនបើអ្នកមើលមិនច្បាស់អំពីរឿងនេះទេ ឥតប្រយោជន៍ឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សភាគច្រើន ព្យាយាមអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយ៉ាងច្រើន ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីនោះមក ពួកគេមានតែចំណេះដឹង ហើយមិនអាចនិយាយអ្វីអំពីផ្លូវពិតបាន? តើអ្នកគិតថា មានចំណេះដឹង ស្មើនឹងមានសេចក្តីពិតឬទេ? តើនោះមិនមែនជាទស្សនៈយល់ច្រឡំទេឬ? អ្នកអាចនិយាយអំពីចំណេះដឹងបានច្រើន ដូចគ្រាប់ខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រ ប៉ុន្តែ គ្មានពាក្យសម្តីណាមួយដែលមានផ្លូវពិតនោះទេ។ តើអ្នកមិនមែនកំពុងតែព្យាយាមពង្វក់មនុស្ស ដោយវិធីនេះមែនទេ? តើអ្នកមិនមែនកំពុងតែអួតអាង ដោយគ្មានមូលដ្ឋានច្បាស់លាស់មែនទេ? ទង្វើបែបនេះ មានគ្រោះថ្នាក់ចំពោះអ្នកដទៃ! ទ្រឹស្តីកាន់តែខ្ពស់ ហើយកាន់តែគ្មានការពិត នោះការយកមនុស្សចូលក្នុងតថភាព កាន់តែមិនអាចទៅរួច ទ្រឹស្តីកាន់តែខ្ពស់ នោះវានឹងធ្វើឲ្យអ្នកកាន់តែប្រឆាំង ហើយទាស់ទទឹងនឹងព្រះ។ កុំចាត់ទុកទ្រឹស្តីដែលថ្លៃថ្នូរបំផុត ជារតនៈសម្បត្តិដ៏មាន តម្លៃឱ្យសោះ ព្រោះថាទ្រឹស្តីទាំងនោះគ្រោះថ្នាក់ ហើយមិនបម្រើឱ្យគោលបំណងណាមួយឡើយ! មនុស្សមួយចំនួនប្រហែលជាអាចនិយាយអំពីទ្រឹស្តីដ៏ថ្លៃថ្នូរបំផុត ប៉ុន្តែ ទ្រឹស្តីទាំងនោះពុំមានតថភាពពិតនោះទេ។ ដោយសារមនុស្សពុំមានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ជាមួយនឹងទ្រឹស្តីទាំងនោះ ពួកគេមិនមានផ្លូវនឹងអនុវត្តឡើយ។ មនុស្សប្រភេទនេះមិនអាចនាំអ្នកដទៃ ដើរតាមគន្លងដែលត្រឹមត្រូវបានទេ គឺពួកគេត្រឹមតែអាចនាំអ្នកដទៃដើរខុសផ្លូវប៉ុណ្ណោះ។ តើនេះមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់មនុស្សទេឬអី? យ៉ាងហោចណាស់ អ្នកត្រូវតែអាចដោះស្រាយបញ្ហាបច្ចុប្បន្នរបស់មនុស្ស ហើយទុកឱ្យពួកគេសម្រេចបានសិទ្ធិចូលទៅក្នុងស្ថានសួគ៌។ មានតែធ្វើបែបនេះទេ ទើបរាប់ថាជាការតាំងចិត្ត ហើយពេលនោះ អ្នកនឹងមានគ្រប់លក្ខណសម្បត្តិ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការសម្រាប់ព្រះបាន។ កុំនិយាយតែពាក្យដែលមានន័យជ្រៅ និងពិបាកយល់ ហើយមិនត្រូវប្រើការអនុវត្តន៍ដែលមិនសមស្របជាច្រើន ដើម្បីចង់អ្នកដទៃឲ្យស្ដាប់តាមអ្នក។ ការធ្វើបែបនេះនឹងមិនមានប្រសិទ្ធភាពអ្វី ក្រៅពីកាន់តែធ្វើឱ្យពួកគេយល់ច្រឡំកាន់តែខ្លាំងនោះទេ។ ការអនុវត្តបែបនេះ នឹងបង្កើតគោលលទ្ធិកាន់តែច្រើន ដែលនឹងនាំឱ្យមនុស្សស្ទាក់ស្ទើរជាមួយអ្នក។ នេះគឺជាចំណុចខ្សោយរបស់មនុស្ស ហើយវាពិតជាគួរឲ្យអាម៉ាស់ណាស់។ ដូច្នេះ ចូរនិយាយអំពីបញ្ហាដែលកើតមានពិតប្រាកដឱ្យបានច្រើន។ មិនត្រូវចាត់ទុកបទពិសោធន៍អ្នកដទៃជាទ្រព្យ សម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក ហើយយកវាមកបង្ហាញអ្នកដទៃ ដើម្បីឱ្យពួកគេកោតសរសើរអ្នកនោះទេ អ្នកត្រូវតែស្វែងរកវិធីដោះស្រាយដោយខ្លួនឯងរៀង ខ្លួន។ នេះគឺជាអ្វីដែលមនុស្សម្នាក់ៗគួរតែយកមកអនុវត្ត។

ប្រសិនបើអ្វីដែលអ្នកប្រកបគ្នា អាចផ្តល់ផ្លូវមួយឲ្យមនុស្សដើរ នោះស្មើនឹងអ្នកមានតថភាពពិត។ មិនថាអ្នកនិយាយអ្វីនោះទេ អ្នកត្រូវតែនាំមនុស្សឱ្យអនុវត្តជាក់ស្តែង ហើយផ្តល់ផ្លូវមួយដែលពួកគេអាចដើរតាម។ មិនត្រូវឱ្យពួកគេទទួលបានតែចំណេះដឹងនោះទេ រឿងដែលសំខាន់ជាងនេះ គឺឱ្យពួកគេមានផ្លូវមួយ។ ដើម្បីឲ្យមនុស្សជឿព្រះ ពួកគេត្រូវដើរតាមផ្លូវដែលដឹកនាំដោយព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់។ មានន័យថា ដំណើរការនៃការជឿព្រះ គឺជាដំណើរការនៃការដើរតាមផ្លូវ ដែលដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ដោយព្រោះហេតុដូចនេះ អ្នកត្រូវតែមានផ្លូវមួយដែលអ្នកអាចដើរ ហើយអ្នកត្រូវបោះជំហានតាមផ្លូវនៃការដែលព្រះកំពុងតែធ្វើឱ្យគ្រប់លក្ខណ៍ បើទោះជាមានរឿងអ្វីក៏ដោយ។ កុំឲ្យដើរយឺតពេក ហើយក៏មិនត្រូវខ្វល់ពីរឿងផ្ទាល់ខ្លួនច្រើនពេកនោះដែរ។ ទាល់តែអ្នកដើរ តាមទ្រង់ដោយមិនមានការរំខាន ទើបអ្នកទទួលកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយទទួលបានផ្លូវចូល។ មានតែធ្វើបែបនេះទេ ទើបអាចរាប់ថា ជាការដើរតាមព្រះហឫទ័យព្រះ និងបានបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់មនុស្ស។ ក្នុងនាមជាមនុស្សម្នាក់ ដែលកំពុងបម្រើព្រះ គ្រប់គ្នាគួរតែបំពេញកាតព្វកិច្ចរៀងៗខ្លួន ឱ្យបានសមស្រប ចូរធ្វើអ្វីដែលមនុស្សគួរតែធ្វើ ហើយមិនត្រូវធ្វើតាមតែចិត្តនោះទេ។ មនុស្សដែលកំពុងតែបំពេញកិច្ចការ គឺត្រូវតែនិយាយឱ្យបានច្បាស់លាស់ ចំណែកមនុស្សដែលដើរតាម ត្រូវតែផ្តោតទៅលើការអត់ធ្មត់ចំពោះការលំបាក និងការស្ដាប់បង្គាប់ ហើយគ្រប់គ្នាត្រូវធ្វើតាមតួនាទី មិនត្រូវដើរហួសបន្ទាត់នោះទេ។ មនុស្សម្នាក់ៗគួរតែដឹងច្បាស់ ក្នុងចិត្តនូវអ្វីដែលពួកគេគួរអនុវត្ត និងមុខងារអ្វីដែល ពួកគេបំពេញ។ ត្រូវដើរតាមផ្លូវដែលដឹកនាំ ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ មិនត្រូវដើរខុសផ្លូវនោះទេ។ អ្នកត្រូវមើលឱ្យច្បាស់ពីកិច្ចការសព្វថ្ងៃនេះ។ ការចូលទៅក្នុងវិធីធ្វើការសព្វថ្ងៃនេះ គឺជាអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាគួរតែអនុវត្ត។ នោះគឺជារឿងទីមួយដែលអ្នកត្រូវចូល។ កុំខ្ជះខ្ជាយពាក្យសម្តីរបស់អ្នកជាមួយនឹងរឿងផ្សេង។ ការធ្វើកិច្ចការនៅក្នុងដំណាក់របស់ព្រះថ្ងៃនេះ គឺជាទំនួលខុសត្រូវរបស់អ្នករាល់គ្នា ការចូលទៅក្នុងវិធីសាស្រ្តធ្វើការបច្ចុប្បន្ន គឺជាកាតព្វកិច្ចរបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយការអនុវត្តសេចក្តីពិតបច្ចុប្បន្ននេះ គឺជាបន្ទុករបស់អ្នករាល់គ្នា។

លេខយោង

a.ដួងចិត្តរបស់នាយករដ្ឋមន្ត្រី៖ គឺជាសុភាសិតបុរាណរបស់ចិន ប្រើសម្រាប់ពណ៌នា មនុស្សម្នាក់ដែលមានចិត្តទូលាយ និងសប្បុរស។

ខាង​ដើម៖ រាជ្យមួយពាន់ឆ្នាំបានមកដល់ហើយ

បន្ទាប់៖ ការរក្សាបញ្ញត្តិ និងការអនុវត្ដសេចក្ដីពិត

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ